Day: November 30, 2020

คนเหมือนกันคนเหมือนกัน



เรื่องสั้น  คนเหมือนกัน มีชายตาบอด คนนึงชอบโดนคนแซว “ไงว่ะไอ่บอดวันนี้ไม่เท้ามาด้วย หรอว่ะฮาๆ”  นี่พวกมึงไม่รู้ไรไม้เท้าไอ่บอดเป็นไม้เท่าวิเศษล่องหนได้เว้ยฮาๆ พวกมึงก็ไปแซวมัน ……….หลายคำที่โดนด่าหลายคำโดนแซว ทำให้ผมชินแล้วครับ ถึงผมจะพิการทางสายตาแต่ผมไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ผมไม่สนใจคำพวกนั้นหรอกเขาอาจจะพูด เพราะสนุกปากเท่านั้น “เห้ยไอ้คิด มึงก็เดินผ่านให้ไอ่พวกพูดด่า พูดแซวมึงอยู่ได้ทุกวัน เสียงไอ้เต้ย ครับเพื่อนผมเองแต่มันตาดีนะครับไม่ได้ตาบอด้หมือนผม “ช่างแม่งเถอะกูไม่ได้สนใจอะไร  “หึ เออๆไปกูหิวละ” เสียงไอ้เต้ยพูด แล้วมันก็พาผมมานั่งกินข้าวร้านประจำก่อนไปทำงาน ผมกับมันทำงานด้วยกันที่ร้านเหล้าแถวนี้ ไอ้เต้ยมันเล่นกีต้าร์ส่วนผมร้องเพลงเป็นอาชีพเลี้ยงผมเอง ส่วนไอ้เต้ยเป็นแค่งานพาร์ทไทม์เท่านั้น กพอกินข้าวเสร็จไอ้เต้ยก็รับหน้าที่ขี่มอเตอร์ไซค์พาผมไปร้านที่ร้องเพลง พอถึงเวลาพวกเราทั้งสองคนก็ขึ้นร้องเพลงเป็นแบบนี้ทุกวันตั้งแต่เริ่มทำงาน ผมกับมันสนิทกันมากไอ้เต้ยคอยปกป้องผมตลอด จนผมเกือบรู้สึกดีๆกับมันเข้าให้แต่ต้องเก็บไว้เจียมตัวว่าตัวเองเป็นผู้ชายและเป็นผู้ชายตาบอด